Het verhaal van...

Valentina

Student verpleegkundige op de School voor Gezondheidszorg

We kregen online de theorie en op school de praktijklessen, daarna gingen we echt mensen vaccineren.

“Vorig jaar deed ik nog een opleiding tot interieuradviseur, dat deed ik in Rotterdam. Toch miste ik het werken met mensen. Ik maakte een online persoonlijkheidstest en daaruit bleek dat ik me beter thuis zou voelen in de zorg en dat is ook gebleken. Nu heb ik het prima naar mijn zin op school en probeer ik ook andere jongeren enthousiast te maken. In deze coronatijd is er veel aandacht voor onze sector, zeker nu we meehelpen met het vaccineren.” Valentina volgt de opleiding Verpleegkundige op de School voor Gezondheidszorg Den Haag.

Vaccinatietraining**
“Vanwege het virus krijgen we voor een groot deel online les. Het is wel lastig voor iedereen, maar de docenten doen heel goed hun best om iedereen bij de les te houden en ons te motiveren. Het theoriegedeelte van de vaccinatietraining hebben we ook online gevolgd, daarbij ging het vooral over het veilig en schoon werken. Voor de praktijklessen kwamen we naar school. We leerden hoe je mensen op hun gemak kunt stellen, dat is heel belangrijk bij vaccinaties. Na de training zijn we ook echt gaan vaccineren, we gingen in groepjes van zeven studenten en er was ook een begeleider bij en een verpleegkundige. Ik ging met mijn groepje naar een tehuis voor mensen met een verstandelijke beperking. De mensen daar zijn vaak nog best jong, maar omdat het lastig voor hen is om anderhalve meter afstand te houden, krijgen ze voorrang.”

“Het was in ieder geval erg leuk om te doen. Sommige waren heel stoer en riepen ze: “Ik durf best geprikt te worden, ik ben al een heel grote jongen!” Anderen vonden het toch wel eng. Daar ging ik dan mee praten om ze gerust te stellen. Als ze dan aan de beurt waren telden we samen tot tien en bij zeven gaf ik de prik al. Daar merkten ze vaak niets van, want de naalden die je gebruikt zijn heel erg dun. Bij tien zei ik dan dat het al gedaan was en dat was dan een mooie verrassing!”
“Het was in ieder geval erg leuk om te doen. Sommige waren heel stoer en riepen ze: “Ik durf best geprikt te worden, ik ben al een heel grote jongen!” Anderen vonden het toch wel eng. Daar ging ik dan mee praten om ze gerust te stellen. Als ze dan aan de beurt waren telden we samen tot tien en bij zeven gaf ik de prik al. Daar merkten ze vaak niets van, want de naalden die je gebruikt zijn heel erg dun. Bij tien zei ik dan dat het al gedaan was en dat was dan een mooie verrassing!”

En de toekomst?**
“Ik weet nog niet precies wat ik wil gaan doen als ik met deze opleiding klaar ben. Misschien ga ik verder in de psychiatrische zorg, dat vind ik heel erg interessant, maar ik denk er ook aan om me te gaan specialiseren tot verloskundige. Gelukkig zit ik nog maar in het eerste jaar van deze opleiding, dus ik heb nog tijd genoeg om daarover na te denken.”

Als je niet goed weet wat je wil gaan doen, maak dan eens persoonlijkheidstests, er zijn er genoeg te vinden op internet.

naar alle verhalen