Stijn deed de Nationale Weerbaarheidstraining en vertelt!

Stijn: "Toen ik een mailtje in mijn schoolmail kreeg over de NWT (Nationale Weerbaarheids Training), klikte ik eigenlijk zonder er veel van te verwachten. Maar het was interessante informatie, en hoe meer ik las, hoe meer ik dacht: dit past bij mij. Ik doe de mbo-opleiding Ondernemer Handel, maar ik ben altijd meer een doener geweest dan iemand die graag in de schoolbanken zit. Eerder dacht ik al aan werken bij de politie, daar heb ik ook belangstelling voor getoond, maar daar is het uiteindelijk niet van gekomen. De NWT voelde als een nieuwe kans om die kant toch op te gaan."

"De NWT is een tien weken durende training waarin je kennismaakt met Defensie. Het is pittig, fysiek én mentaal. Na die tien weken kun je ervoor kiezen reservist te worden bij een van de vier krijgsmachtdelen: de Landmacht, de Marine, de Luchtmacht of de Marechaussee. Ik heb de basisopleiding van de Landmacht gevolgd en daarna gekozen om als reservist verder te gaan bij de Marechaussee."

In het begin even wennen

"De eerste twee weken waren volledig intern. Je werd meteen helemaal ondergedompeld in het nieuwe leven. Vlak na binnenkomst moesten we al binnen drie minuten omgekleed op de gang staan. Als je te laat was, volgden er push-ups of rondjes rennen, en dat deed je dan met de hele groep. Dat is meteen een les: je doet het samen. Wat jij fout doet, raakt iedereen. In het begin was dat wennen. Je leeft 24 uur per dag met elkaar, slaapt met vier man op één kamer en hebt nauwelijks tijd voor jezelf. Maar juist daardoor word je snel een hechte groep. Na die twee weken heb je dus nog acht weken training, maar dan mag je in de weekenden wel naar huis, als er tenminste niets bijzonders aan de hand is."

Leuk én zwaar

"Wat de training leuk maakt, maar ook zwaar, zijn ongetwijfeld de bivakweken. Slapen onder een poncho in het bos, soms onder het vriespunt, wachtlopen en weinig slaap. Ik zat er van november tot eind januari, inclusief een week met sneeuwstorm. Dan lig je ’s nachts in de kou en vraag je jezelf echt af: waarom doe ik dit? Toch ga je door. Je praat jezelf moed in en denkt aan dat ene moment waar je het voor doet: de baret. Voor mij was dat een enorme motivatie."

Het is geen spel

"Tijdens de training leer je veel meer dan alleen fysieke vaardigheden. Natuurlijk kregen we schietles, eerst op een simulator en later met scherp op de schietbaan. De eerste keer dat ik een echte kogel afvuurde, besefte ik pas echt hoe serieus dit is. Je voelt de kracht van het wapen, ziet je doelwit omvallen en weet: dit is geen spel. Dat moment vergeet ik nooit meer. Het maakt je bewust van verantwoordelijkheid."

Iedereen is gelijk

"Minstens zo belangrijk vond ik de mentale groei. Je leert samenwerken met mannen en vrouwen van alle leeftijden en achtergronden. In mijn peloton zat iemand van 52, maar ook studenten van begin twintig. Leeftijd, man/vrouw of opleidingsniveau maakte niets uit. Iedereen moest dezelfde boomstammen tillen, dezelfde afstanden lopen. Dat vond ik juist mooi. Als mbo-student merk je soms dat mensen anders naar je kijken, maar tijdens de NWT was dat duidelijk niet het geval, daar staat iedereen gelijk."

Mensen uit verschillende werelden

"Daarnaast heb ik er ook leuke contacten aan overgehouden. Met mijn directe buddy’s, de mannen met wie ik op één kamer sliep, heb ik nog regelmatig contact. Dat zijn mensen met wie ik in het normale leven waarschijnlijk niet zo snel een drankje was gaan doen, simpelweg omdat we uit totaal verschillende werelden komen. Sommigen doen hbo of universiteit, anderen werken al jaren. Juist dat maakt het zo waardevol. Je leert elkaar kennen op momenten dat je moe bent, het koud hebt en moet doorzetten. Dat schept een band die verder gaat dan een gewone klasgenoot of studiegenoot."

"Wat ik misschien wel het meest heb ontwikkeld, is mijn zelfvertrouwen. In het begin vond ik het lastig als instructeurs hard tegen me spraken. Er wordt geschreeuwd, er wordt gecorrigeerd, soms stevig ook. Maar je leert dat het functioneel is. Als je iets goed doet, hoor je dat ook. Ik merk dat ik nu steviger in mijn schoenen sta en sneller voor mezelf opkom."

Anders dan het klaslokaal

"Ik heb ook een week als groepsoudste gefungeerd. Dan ben je verantwoordelijk voor je groep en dan moet je wachtschema’s maken, mensen aansturen en het overzicht houden. Dat was spannend, maar ook leerzaam. Je leert communiceren onder druk en beslissingen nemen terwijl je moe bent. Dat soort ervaringen krijg je niet in een klaslokaal. Veel mensen vragen hoe het zit met school. Voor mij werd het geregeld als keuzedeel en telden de uren mee als stage. Ik heb geen studievertraging opgelopen. Dat maakt de stap misschien minder groot dan je denkt."

"Ik ben nu 23, mijn verjaardag was ook tijdens de training, en officieel reservist bij de Marechaussee. Dat betekent dat ik blijf trainen naast mijn studie. Voor mij is dit geen tijdelijke ervaring geweest, maar een richting voor de toekomst. Na mijn opleiding wil ik dan ook bij de Marechaussee gaan werken. Maar of je bij Defensie blijft of niet, de NWT is een unieke kans om jezelf te testen, grenzen te verleggen en te ontdekken wat je echt kunt. Als je twijfelt: onderzoek het. Kijk gewoon op de website, daar kan je meer info vinden en er zijn video’s te zien. Misschien ligt jouw baret ook al klaar."